W podstawowej wersji zadania półka dostaje paletę według FIFO, z wyjątkiem zlecenia na pełną paletę

W opisywanym wdrożeniu przycisk w menu rejestru zakłada zadania przesunięcia całej palety z zapasów na półki, których stan spadł poniżej minimum zapasu, a kolektor te zadania realizuje. W podstawowej wersji zadania paleta jest wybierana według daty przyjęcia, ale najstarsza zostaje w zapasie, gdy czeka na nią zlecenie na pełną paletę. Opisujemy najpierw wykrywanie niedoboru i wybór palety, potem pracę na kolektorze. Z półki, którą to zadanie napełnia, zbiera towar kompletacja opisana w artykule o wyborze palety do zbiórki, a ogólne zasady przemieszczeń opisuje strona o operacjach wewnętrznych.

Przycisk zakłada zadania dla półek poniżej minimum

W opisywanym wdrożeniu półką jest lokalizacja domyślna artykułu zapisana w kartotece. Artykuł ma też w kartotece minimum zapasu.

Zadania przesunięcia z zapasów na półkę zakłada przycisk „Generuj ZLA” w menu rejestru dokumentów zmiany lokalizacji. Dostają je artykuły, których stan półki jest mniejszy od minimum, a w zapasach leży towar. Opis przycisku brzmi „generuj dokumenty zmiany lokalizacji”, a dokument powstaje w buforze. Przycisk uruchamia procedurę. O harmonogramie uruchamiania ta strona nie mówi.

Zadanie przesuwa całą paletę. Para pozycji, rozchód z lokalizacji zapasowej i przychód na półce, zachowuje serię oraz partię przenoszonej palety. Kolektor dostaje z tej pary zadanie z adresem pobrania i adresem docelowym.

Stan półki liczy się razem z rozchodami z bufora

Widok niedoborów obejmuje artykuły z przypisaną lokalizacją zbiórki i minimum zapasu większym niż jeden. Stan półki to przychody zatwierdzone minus rozchody niewykasowane, więc uwzględnia rozchody zaplanowane w buforze. Artykuł trafia na listę, gdy stan jest mniejszy niż minimum, a w zapasach leży towar.

Przykład (wymyślony): artykuł testowy ma minimum 50 sztuk, a na półce leży 80. W buforze czeka wydanie na 40 sztuk. Stan półki w widoku wynosi więc 40, czyli mniej niż minimum, i artykuł trafia na listę, choć fizycznie na półce leży jeszcze 80 sztuk.

Półkę zużywa kompletacja, którą opisuje strona o kompletacji po numerze awizo na kolektorze. Stan liczony razem z buforem obejmuje więc także wydania, które dopiero czekają na zbiórkę.

W podstawowej wersji najstarsza paleta jedzie na półkę, o ile nie czeka na nią zlecenie

W podstawowej wersji zadania paleta jest wybierana spośród palet artykułu na lokalizacjach innych niż półka. Paleta musi spełniać cztery warunki: jest niezablokowana, aktywna, leży poza strefami kompletacji i ma stan dodatni. Kolejność to najstarsza pierwsza według daty przyjęcia, czyli daty ostatniego dokumentu przyjęcia tej palety. To jest FIFO, a podobną regułę w innym wdrożeniu opisuje strona o FIFO według daty przyjęcia palety.

Wyjątek dotyczy zleceń na pełną paletę. Gdy artykuł ma w zapasach więcej niż jedną paletę i istnieje zlecenie wydania na ilość co najmniej zawartości pełnej palety z kartoteki, najstarsza paleta jest pomijana, a na półkę jedzie następna. Reguła sprawdza istnienie takiego zlecenia. Pominięcie dotyczy wyboru palety do zadania.

Przykład (wymyślony): artykuł ma w zapasach dwie palety, PAL-000125 przyjętą wcześniej i PAL-000126 przyjętą później. Gdy czeka zlecenie wydania na pełną paletę, na półkę pojedzie PAL-000126, a PAL-000125 zostaje w zapasie. Bez takiego zlecenia pojechałaby PAL-000125.

Reguła: w podstawowej wersji zadania najstarsza paleta zostaje w zapasie, gdy czeka na nią zlecenie wydania na pełną paletę.

Jedno zadanie na artykuł i najwyżej sto artykułów na jedno przejście procedury

Dla każdego artykułu powstaje para pozycji, a pary z jednego przebiegu trafiają do wspólnego dokumentu w buforze. Dokument ma więc tyle par pozycji, ilu artykułów dotyczył przebieg.

Dla artykułu nie powstaje drugie zadanie, jeśli istnieje już niezatwierdzone zadanie uzupełnienia. Jedno przejście procedury obejmuje najwyżej sto artykułów, a przycisk uruchamia je po kolei dla kilku magazynów. Limit stu artykułów dotyczy więc przejścia procedury, a nie całego uruchomienia przycisku. Podobny przycisk w menu rejestru zakłada zlecenia przepakowania zestawów, których zapas sięgnął minimum, co opisuje strona o generatorze zleceń przepakowania.

Kolektor przeskakuje do zadania palety, przy której stoi magazynier

Przy starcie kolektor pobiera pierwsze zadanie dla zalogowanego operatora: własne albo nieprzypisane, czyli świeżo wygenerowane, w jego magazynie. Przypisuje je operatorowi i pokazuje w nagłówku „N do realizacji”, gdzie N to liczba zadań w magazynie. Gdy zadań nie ma, ekran odpowiada „Brak zleceń do realizacji!” i zamyka się po trzech sekundach.

Karta zadania ma sześć pól opisujących paletę: indeks, nazwę, numer palety, termin ważności, numer serii i jednostkę. Etykiety pól adresowych to „Adres pobrania: X” i później „Adres docelowy: Y”, z adresami zaplanowanymi przez system.

Pierwszym krokiem jest adres pobrania. Skan zgodny z zaplanowanym przechodzi dalej bez kontroli stanu adresu. Inny adres przechodzi zwykłą kontrolę, która ma cztery komunikaty: lokalizacja jest wyłączona, nieaktywna, zablokowana albo nie istnieje.

Gdy zeskanowana paleta albo adres nie zgadza się z zadaniem, kolektor szuka w kolejce zadania pasującego do pary paleta i adres pobrania. Jeśli takie jest, przypisuje je operatorowi i przechodzi do niego. Jeśli nie, pokazuje okno „Brak informacji o zleceniu!”.

Ilość podstawia się z zadania. Można ją zmniejszyć, ale nie może przekroczyć stanu palety na adresie: „Podana ilość nie może przekraczać ilości na lokalizacji!”. Stan do limitu liczy się bez rezerwacji innych zadań uzupełnienia. Adres docelowy musi być dokładnie ten zaplanowany, inaczej ekran odpowiada „Niepoprawna lokalizacja docelowa!”, także gdy adres w ogóle nie istnieje. Po zgodnym adresie zadanie jest zatwierdzane: powstaje rozchód z minusem oraz przychód na adresie docelowym z loginem operatora. Ekran pokazuje „Pozycja zatwierdzona!” i podaje następne zadanie.

Upoważnieni dostają przypomnienie w innych transakcjach

Użytkownicy z listy upoważnionych dostają w większości innych transakcji kolektora okno z przypomnieniem o dokumentach uzupełnienia do zatwierdzenia. Okno pojawia się, gdy w ich oddziale istnieje nieprzypisane zadanie uzupełnienia z ostatnich pięciu dni, i wraca przy każdym zapisie pozycji. Zwykli magazynierzy go nie widzą. Lista upoważnionych leży w słowniku konfiguracji.

Ogólne zasady uzupełniania strefy kompletacji opisuje strona o uzupełnianiu strefy kompletacji. Opisane tu przypomnienie należy do tego wdrożenia i działa w innych transakcjach kolektora, a nie na ekranie zadań.

Granice tego opisu

Opis dotyczy jednego wdrożenia i opiera się na widoku niedoborów, na funkcjach wyboru palety i na ekranach kolektora. Cztery granice trzeba znać przed rozmową o własnym magazynie.

• Wersja zadania. Opis dotyczy podstawowej wersji zadania. Przycisk uruchamia procedury kolejno dla kilku magazynów, a ta strona nie rozstrzyga, czy każda z nich wybiera paletę tak samo.
• Harmonogram. Opisujemy uruchamianie przyciskiem w menu rejestru. Harmonogramu uruchamiania ta strona nie opisuje.
• Kolejność zadań. Nie obiecujemy, że zadania na kolektorze układają się według trasy po magazynie.
• Skala i efekty. Nie podajemy liczby zadań ani czasu uzupełnienia. Opis dotyczy ekranów i reguł, nie wyników.

Pytania do zadania na etapie analizy

Uzupełnianie półek zależy od minimum zapasu i od kolejności wyboru palet, więc te zasady trzeba ustalić przed uruchomieniem. Cztery pytania zbieramy do rozmowy z klientem operatora.

• Minimum zapasu. Jakie minimum ma mieć każda półka i kto utrzymuje je w kartotece?
• Wybór palety. Czy przy uzupełnianiu ma obowiązywać FIFO według daty przyjęcia, czy termin ważności?
• Zlecenia na pełną paletę. Czy paleta, na którą czeka takie zlecenie, ma zostać w zapasie, czy pojechać na półkę?
• Zatwierdzanie. Kto ma dostawać przypomnienie o niezatwierdzonych zadaniach i w którym oddziale?

Pytania i odpowiedzi o uzupełnianie półki zadaniami

Glosariusz pojęć związanych z uzupełnianiem strefy kompletacji

Lokalizacja domyślna

Lokalizacja zapisana w kartotece artykułu jako miejsce zbiórki. W opisywanym wdrożeniu jest nią półka.

Minimum zapasu

Wartość z kartoteki artykułu, poniżej której stan półki trafia do widoku niedoborów. W opisywanym wdrożeniu musi być większa niż jeden.

Zadanie uzupełnienia

Para pozycji przenosząca całą paletę z lokalizacji zapasowej na półkę, zapisana w buforze i realizowana na kolektorze.

FIFO według daty przyjęcia

Kolejność, w której najpierw wybierana jest paleta o najwcześniejszej dacie ostatniego dokumentu przyjęcia.

Paleta zapasowa

Paleta artykułu leżąca na lokalizacji innej niż półka. Przy wyborze liczą się cztery warunki: niezablokowana, aktywna, poza strefami kompletacji i o stanie dodatnim.

Dokument zmiany lokalizacji

Dokument przesunięcia palety między lokalizacjami. W opisywanym wdrożeniu zadania uzupełnienia powstają jako takie dokumenty w buforze po naciśnięciu przycisku w menu rejestru.

Warto przeczytać