Najpierw towar na paletę, potem paleta na miejsce, czyli przyjęcie na kolektorze w dwóch ruchach

W opisywanym wdrożeniu terminal przyjmuje towar w dwóch ruchach. Najpierw magazynier wpisuje dane towaru na paletę, a dopiero po jej zamknięciu skanuje lokalizację docelową, przy czym dokument zostaje w buforze do zatwierdzenia na komputerze. Opisujemy pola ekranu i kontrole adresu, a potem przelokowanie palety po numerze, które jest kolejnym ruchem. Przyjęcie w przeglądarce z podziałem ilości na palety opisuje strona o przyjęciu PZB według pojemności palety, a ogólne zasady przyjęć strona o przyjęciu palet do magazynu.

Terminal zakłada dokument przyjęcia od zera

Transakcja przyjęcia na terminalu zakłada nowy dokument PZB od zera. Terminal nie zatwierdza dokumentu, więc dokument zostaje w buforze do zatwierdzenia na komputerze.

Przebieg składa się z dwóch pętli. Pierwsza pętla obejmuje towar: skan kodu i kolejne pola aż do zamknięcia palety. Druga obejmuje lokalizację: skan adresu z kontrolą. Inne wdrożenie przyjęcia PZB na kolektorze opisuje strona o przyjęciu PZB z etykietą produktową.

Pola towaru pojawiają się jedno po drugim

Pierwszy krok to „Kod EAN”. System szuka go tylko wśród aktywnych kartotek magazynu użytkownika, które mają przypisanego kontrahenta. Brak trafienia daje „Kod EAN nie istnieje!”, a puste pole „Podaj kod EAN!”. Po rozpoznaniu terminal pokazuje cztery informacje: nazwę, indeks, kontrahenta i pojemność z kartoteki jako „Ilość na palecie”. Pojemności nie podstawia jako ilości.

Kolejne pola pojawiają się jedno po drugim po zatwierdzeniu poprzedniego Enterem, a tabela poniżej opisuje je razem z kontrolami. Ilość jest liczbą całkowitą, domyślnie 1. Numeru palety magazynier nie wpisuje: numer pochodzi z licznika (rok i kolejny numer) i jest pokazany tylko do odczytu.

Po zapisie ekran wraca do skanowania EAN i pojawia się czerwony przycisk „Zakończ paletę”. Można więc dołożyć na tę samą paletę kolejny towar, co daje paletę mieszaną. Pozycja zapisuje się najpierw pod adresem tymczasowym nadanym przez system, a adres docelowy to osobny, drugi zapis po zamknięciu palety.

Zamknięcie palety otwiera drugi ruch, czyli lokalizację

Przycisk „Zakończ paletę” otwiera pole „Lokalizacja docelowa”. Po poprawnej kontroli adresu system ustawia adres wszystkich pozycji tej palety w dokumencie i nadaje kolejny numer palety z licznika. Dokument zostaje otwarty, więc jeden dokument obejmuje wiele palet.

Przykład (wymyślony): magazynier przyjmuje dwa artykuły testowe na paletę PAL-000123. Po jej zamknięciu skanuje adres R01-02-1. Oba wiersze dostają ten adres, a następny zapis w dokumencie otwiera paletę PAL-000124. Skan liczby dłuższej niż 12 cyfr system traktuje jako identyfikator lokalizacji i zamienia na jej symbol.

Dobór lokalizacji przy przyjęciu przez program, a nie przez magazyniera, opisuje artykuł o autolokacji i pojemności lokalizacji. W opisywanym wdrożeniu adres wskazuje magazynier skanem.

Terminal sprawdza adres i właściciela towaru

Kontrola adresu ma cztery komunikaty: „Podana lokalizacja jest wyłączona!”, „Podana lokalizacja jest nieaktywna!”, „Podana lokalizacja jest zablokowana!” i „Podana lokalizacja nie istnieje!”. Zapytanie sprawdzające adres pomija strefę wydań i stanowisko kontroli i pakowania. Skan takiego adresu daje więc komunikat, że lokalizacja nie istnieje, a nie osobny komunikat o strefie.

Jeden dokument przyjmuje towar jednego właściciela. Pozycja innego kontrahenta kończy się komunikatem „Nie można przyjąć towaru innego klienta.”. Przy zapisie serwer sprawdza jeszcze raz, czy artykuł jest aktywny i ma kod EAN. Gdy kartoteka zmieni się w trakcie pracy, terminal prosi o sprawdzenie kartoteki.

Dokument zostaje w buforze do zatwierdzenia na komputerze

Przycisk „Zakończ” działa według stanu dokumentu. Gdy któraś paleta nie ma lokalizacji, terminal wymusza najpierw krok lokalizacji. Gdy wszystkie palety są ulokowane, pyta „Czy chcesz zakończyć dokument?”.

Reguła: przycisk Zakończ nie pozwala zakończyć pracy, dopóki bieżąca paleta nie ma lokalizacji.

Terminal nie zatwierdza dokumentu, więc pozycje czekają w buforze na zatwierdzenie na komputerze. Jak wygląda przypisanie miejsca przyjęcia do loginu, opisuje strona o miejscu przyjęcia przypisanym do loginu. Generowanie dokumentu PZ z danych etykiet dostawcy omawia strona o PZ z etykiet dostawcy.

Przelokowanie palety po numerze to kolejny ruch

Następnym ruchem jest przelokowanie palety po numerze. Magazynier skanuje numer palety, a gdy takiej palety nie ma, terminal odpowiada „Nie znaleziono palety!”. Paleta leżąca w strefie wydań dostaje komunikat o blokadzie. Terminal pokazuje siedem informacji: indeks, nazwę, serię, termin ważności, ilość, adres bieżący i „Adres proponowany”, jeśli kartoteka towaru ma przypisane stałe miejsce.

Po poprawnym adresie docelowym terminal pokazuje „Zapisano przeniesienie na adres” i nazwę adresu. Dla każdej pozycji palety powstaje para ruchów: rozchód z dotychczasowego miejsca i przychód na nowe. Para jest zatwierdzona od razu i ma wpis w historii. Magazynier nie potwierdza adresu źródłowego, bo wynika on ze stanu.

Wariant seryjny odwraca kolejność skanów. Najpierw magazynier wskazuje adres docelowy raz, potem skanuje kolejne numery palet, a każda zapisuje się od razu po Enter. Licznik „Ilość przeniesionych pozycji” rośnie, a zielony przycisk „Zmień adres” zeruje licznik i pozwala wskazać nowy adres. W tym wariancie nie ma podpowiedzi adresu ani podglądu danych palety.

Zadania przesunięcia palet z zapasów na półkę, które wykonuje się na kolektorze, opisuje strona o uzupełnianiu strefy zbiórki, a kontrolę etykiet na kolektorze strona o dwóch skanach i słowniku kodów.

Granice tego opisu

Opis dotyczy jednego wdrożenia i opiera się na ekranach terminala. Cztery granice trzeba znać przed rozmową o własnym magazynie.

• Zatwierdzenie. Opisujemy, że terminal nie zatwierdza dokumentu, a zatwierdzenie odbywa się na komputerze. Nie opisujemy, kto je wykonuje.
• Zakres numerów. Pola „Numer od” i „Numer do” opisujemy tak, jak działają na ekranie, bez dalszej interpretacji ich znaczenia.
• Adres tymczasowy. Opis nie wskazuje, w której strefie leży adres tymczasowy nadany przez system.
• Skala i efekty. Nie podajemy liczby palet ani czasu przyjęcia. Opis dotyczy ekranów i reguł, nie wyników.

Pytania do zadania na etapie analizy

Dwa ruchy na jednym terminalu wymagają ustalenia, kto robi co i w jakiej kolejności. Cztery pytania zbieramy do rozmowy z klientem operatora.

• Zakres numerów. Do czego w naszym magazynie mają służyć pola „Numer od” i „Numer do” przy pozycji?
• Paleta mieszana. Czy na jednej palecie mają leżeć różne artykuły jednego właściciela?
• Adres docelowy. Czy lokalizację ma wskazywać magazynier już przy przyjęciu, czy ma ją wyznaczać osobny mechanizm?
• Zatwierdzanie. Kto zatwierdza dokument PZB na komputerze i w jakim terminie od przyjęcia?

Pytania i odpowiedzi o przyjęcie na kolektorze

Glosariusz pojęć związanych z przyjęciem na kolektorze

EAN

Kod kreskowy artykułu, po którym terminal szuka kartoteki wśród aktywnych kartotek magazynu użytkownika z przypisanym kontrahentem.

Bufor

Stan dokumentu przed zatwierdzeniem. W opisywanym wdrożeniu dokument przyjęcia z terminala zostaje w buforze do zatwierdzenia na komputerze.

Lokalizacja docelowa

Adres, który magazynier skanuje po zamknięciu palety. System ustawia go wszystkim pozycjom tej palety w dokumencie.

Zakres numerów od i do

Dwa pola tekstowe do 20 znaków, bez walidacji, zapisywane przy pozycji jako zakres numerów.

Paleta mieszana

Paleta, na którą przyjęto więcej niż jeden towar przed naciśnięciem przycisku Zakończ paletę.

Przelokowanie palety

Przeniesienie palety na nowy adres po skanie jej numeru. Dla każdej pozycji powstaje para ruchów zatwierdzona od razu.

Warto przeczytać