Operator, który przyjmuje nowego klienta do magazynu, ustawia kilka parametrów. Od nich zależy, jak system rozdzieli dane, według jakiej reguły wskaże towar do wydania i jak naliczy opłaty. Strona opisuje te ustawienia po stronie operatora, a widok właściciela towaru opisuje osobna strona o magazynie klienta w modelu 3PL.
Spis treści
- Karta kontrahenta jako miejsce konfiguracji
- Rozdział danych w uprawnieniach i w bazie
- Zakres uprawnień klienta w portalu
- Reguły rotacji dla różnych klientów
- Identyfikowalność towaru klienta
- Cennik indywidualny i rozliczenia
- Język interfejsu i dokumentów
- Przygotowanie nowego klienta do pracy
- Pytania i odpowiedzi o konfigurację magazynu klienta
- Glosariusz pojęć związanych z konfiguracją magazynu klienta
Karta kontrahenta jako miejsce konfiguracji
Formularz kontrahenta w Studio WMS.net ma trzy zakładki. Pierwsza zawiera dane ewidencyjne firmy, czyli NIP i adres razem z kontaktem. Druga przenosi parametry handlowe i logistyczne, a trzecia ustawienia operacyjne, na przykład godziny pracy i adres do powiadomień.
Zakładka Dane uzupełniające decyduje o najwięcej. Zawiera status i grupę klienta oraz numer GLN, który jest potrzebny do integracji EDI. Zawiera też reguły wydawania i dostawy oraz warunki płatności z walutą rozliczenia. Pole Spedytor przypisuje domyślnego przewoźnika.
| Parametr | Zakładka | Wpływ na obsługę klienta |
|---|---|---|
| Numer GLN | Dane uzupełniające | identyfikator potrzebny do wymiany danych EDI |
| Cennik indywidualny | Dane uzupełniające | osobne stawki za usługi magazynowe tego klienta |
| Sposób wydawania | Dane uzupełniające | reguły, według których magazyn wydaje towar klientowi |
| Godziny pracy | Inne informacje | okna, w których klient przyjmuje dostawy i odbiera towar |
| E-mail autopowiadomień | Inne informacje | adres, na który trafiają automatyczne raporty dla klienta |
| Kolor wizualizacji | Inne informacje | wyróżnienie towarów klienta na planie magazynu |
Status i grupa klienta pozwalają filtrować listy oraz raporty, a pole Analityka służy do klasyfikacji kontrahenta w zestawieniach. Pole Nasz numer u klienta zapisuje identyfikator operatora w systemie klienta, co ułatwia uzgadnianie dokumentów przy rozbieżnościach.
Pola dotyczące ubezpieczenia przechowują jego rodzaj oraz datę końca. Operator, który ma utrzymać ubezpieczenie składowanego mienia, powinien śledzić tę datę jak termin ważności. Kolor wizualizacji ułatwia z kolei odnalezienie towarów klienta na planie, co opisuje strona o wizualizacji magazynu.
Rozdział danych w uprawnieniach i w bazie
Konto klienta w portalu widzi wyłącznie jego towary. Konto operatora pracuje na danych wielu właścicieli, bo jego uprawnienia wynikają z roli, a nie z klienta. Ten podział opisują strony o logowaniu i autoryzacji oraz o rolach i użytkownikach WMS.
Na poziomie bazy SQL Server rozdział danych można dodatkowo wymusić zabezpieczeniem wierszy. Poniższy przykład jest ilustracyjny i pokazuje mechanizm bazy, a nie sposób, w jaki wdrożono separację w produkcie. Funkcja filtrująca porównuje identyfikator kontrahenta z wartością zapisaną w kontekście sesji, a polityka stosuje ją do tabeli stanów.
CREATE SCHEMA Sec;
GO
CREATE FUNCTION Sec.FiltrKontrahenta (@KontrahentId int)
RETURNS TABLE
WITH SCHEMABINDING
AS
RETURN SELECT 1 AS Dozwolone
WHERE @KontrahentId = CAST(SESSION_CONTEXT(N'KontrahentId') AS int);
GO
CREATE SECURITY POLICY Sec.PolitykaKontrahenta
ADD FILTER PREDICATE Sec.FiltrKontrahenta(KontrahentId)
ON dbo.StanyLokalizacji
WITH (STATE = ON);
GO
EXEC sp_set_session_context @key = N'KontrahentId', @value = 17;
Po ustawieniu kontekstu każde zapytanie do tabeli zwraca tylko wiersze klienta numer 17, także wtedy, gdy ktoś pominie warunek WHERE. W takim wzorcu aplikacja ustawia kontekst raz po zalogowaniu konta kontrahenta. Konto operatora nie ustawia go wcale albo korzysta z osobnej roli, której polityka nie obejmuje.
Ostrzeżenie techniczne: filtr wiersza działa przy każdym zapytaniu, więc kolumna z identyfikatorem kontrahenta wymaga indeksu. Bez niego rozdział danych zamienia się w przeglądanie całej tabeli i zwalnia raporty wszystkich klientów naraz.
Zakres uprawnień klienta w portalu
Konto klienta może dawać prawo samego podglądu albo także prawo awizowania dostaw i składania zleceń wydania. Zakres ustawia administrator w module ról, a zmiana działa od następnego logowania. Operator uzgadnia go z klientem w umowie, bo prawo do poleceń wydania oznacza, że klient sam uruchamia pracę magazynu.
Polecenie wydania zarejestrowane w portalu trafia do kolejki zleceń widocznej dla pracowników hali. Magazynier nie przepisuje dyspozycji z wiadomości e-mail, więc znika źródło pomyłek w ilości i adresie dostawy. Dokument WZ powstaje po kompletacji, co opisuje strona o wydaniu z magazynu.
Reguły rotacji dla różnych klientów
W jednym magazynie leżą towary, dla których termin ważności jest podstawą wydania, i towary, dla których nie ma znaczenia. Studio WMS.net stosuje FEFO tam, gdzie liczy się termin, a FIFO tam, gdzie liczy się kolejność przyjęć. Regułę przypisuje się do wybranej strefy albo grupy asortymentu, więc jeden klient może mieć obie.
| Rodzaj towaru klienta | Reguła wydania | Dane wymagane przy przyjęciu |
|---|---|---|
| Towar z terminem przydatności | FEFO, najkrótszy termin najpierw | numer partii i data ważności |
| Towar bez terminu | FIFO, najwcześniejsze przyjęcie najpierw | data przyjęcia |
| Wydanie bez reguły | najbliższa paleta, w praktyce LIFO | brak, rozwiązanie niezalecane |
Wydanie najbliższej palety jest wygodne dla magazyniera, ale zostawia stare partie na dnie regału. Przy żywności taki sposób może skończyć się przeterminowaniem towaru, za który odpowiada operator. Pola wymaganej serii i daty ważności w kartotece asortymentu wymuszają dane, od których FEFO w ogóle zależy. Zasady opisuje strona o partiach produkcyjnych i datach ważności.
Identyfikowalność towaru klienta
Odpowiedzialność za powierzone mienie wymaga śledzenia towaru na każdym etapie. Kody kreskowe na lokalizacjach i paletach, skanowane przy każdej operacji, tworzą historię ruchów bez luk. Numer seryjny, jeśli towar go ma, jednoznacznie wskazuje pojedynczą sztukę, a numer partii wskazuje serię produkcyjną.
Taka historia jest potrzebna przy reklamacjach i audytach klienta. Operator odtwarza drogę partii od przyjęcia do wydania i pokazuje, kto wykonał każdą czynność.
Reguła: przy wdrożeniu każdego klienta uzgadnia się etapy, na których skan jest obowiązkowy. Brak skanu na jednym etapie przerywa historię partii i uniemożliwia późniejsze udowodnienie, gdzie towar był w danym dniu.
Cennik indywidualny i rozliczenia
Pole wyboru Cennik indywidualny włącza dla klienta dedykowane stawki. Moduł rozliczania kosztów przelicza operacje według czterech rodzajów opłat.
- Przyjęcie. Stawka za przyjęcie jednostki.
- Wydanie. Stawka za wydanie jednostki.
- Składowanie. Opłata za dobę zajmowania miejsca.
- Obsługa specjalna. Opłata za czynności dodatkowe, na przykład etykietowanie.
Zestawienie pokazuje okresy rozliczeniowe, a przy każdym kontrahencie wolumen operacji i należność.
Wynik można wyeksportować do arkusza albo przekazać do systemu ERP, w którym powstaje faktura. Szczegóły techniczne naliczania z historii palet zawiera strona o oprogramowaniu WMS dla 3PL. Rozliczenie opiera się na dokumentach, więc dokument wydania z wadliwą datą od razu zmienia kwotę dla klienta.
Język interfejsu i dokumentów
Klienci zagraniczni oczekują ekranów i wydruków w swoim języku. Użytkownik wybiera język przy logowaniu, a lista obsługiwanych języków obejmuje na przykład angielski i niemiecki. Zmiana dotyczy wyświetlania, nie zmienia zapisu w bazie i nie rozszerza uprawnień.
Dokumenty przyjęcia i wydania mogą mieć opisy w języku nadawcy i odbiorcy, a wydruk dwujęzyczny przygotowuje się w edytorze szablonów RDLC. Dokument WZ albo CMR jest wtedy czytelny po obu stronach granicy. Konfigurację opisuje strona o wielojęzycznym systemie WMS. Zakres dokumentów, które powstają w obiegu kontraktowym, opisuje strona o dokumentach magazynowych.
Przygotowanie nowego klienta do pracy
Nowy klient wymaga uruchomienia kilku elementów w określonej kolejności. Pominięcie jednego z nich zostawia dziury w rozliczeniu albo w widoczności towaru. Schemat poniżej pokazuje, że cele usługi poprzedzają automatyzację i układ składowania, a kompletacja dopiero z nich wynika.
- Karta kontrahenta. Dane ewidencyjne i numer GLN oraz status z godzinami pracy.
- Cennik. Stawki indywidualne i okres rozliczeniowy uzgodnione z klientem.
- Strefa i reguły. Miejsce składowania oraz FEFO albo FIFO dla grup asortymentu.
- Konta i role. Konto portalu z uprawnieniem do podglądu oraz do awizacji i poleceń wydania.
Po uruchomieniu klient przechodzi okres próbny. Kilka dostaw i wydań obserwuje się w portalu równolegle z dokumentami operatora i porównuje liczby. Rozbieżność znaleziona w tym okresie kosztuje mniej niż ta, która wychodzi dopiero przy pierwszej fakturze lub pierwszej inwentaryzacji klienta.
Definicje pojęć z zakresu logistyki kontraktowej zbiera słownik terminologii CSCMP. Zarządzanie całym obiegiem w magazynie opisuje strona o zarządzaniu magazynem.
Pytania i odpowiedzi o konfigurację magazynu klienta
Podstawą jest karta kontrahenta w sekcji Nowy. Zakładki zawierają dane ewidencyjne, parametry handlowe z numerem GLN i cennikiem indywidualnym oraz ustawienia operacyjne, takie jak godziny pracy i e-mail powiadomień. Dopiero potem zakłada się konta portalu.
Tak, bo regułę FEFO, FIFO albo LIFO przypisuje się do strefy lub grupy asortymentu. Klient z żywnością dostaje FEFO i obowiązkową datę ważności, a klient z towarem bez terminu dostaje FIFO.
Na poziomie aplikacji robią to role i przypisanie właściciela do operacji, więc konto kontrahenta widzi tylko jego towary. W bazie SQL Server można to wzmocnić zabezpieczeniem wierszy, które filtruje każde zapytanie według kontekstu sesji.
Numer GLN identyfikuje podmiot i jest potrzebny do integracji EDI. Bez niego wymiana komunikatów z systemem klienta nie wskaże jednoznacznie, do której firmy należy dokument.
Tak. Użytkownik wybiera język przy logowaniu, a system obsługuje między innymi angielski i niemiecki. Zmiana języka nie zmienia uprawnień, a zapis w bazie nie zależy od języka użytkownika.
Glosariusz pojęć związanych z konfiguracją magazynu klienta
- Karta kontrahenta
- Formularz z danymi firmy, parametrami handlowymi i ustawieniami operacyjnymi, do którego odwołują się dokumenty i rozliczenia.
- GLN
- Globalny numer lokalizacji GS1, który identyfikuje podmiot albo miejsce i służy do wymiany danych EDI.
- Cennik indywidualny
- Zestaw stawek za usługi magazynowe przypisany do jednego klienta zamiast cennika ogólnego.
- FEFO
- Zasada wydawania towaru o najkrótszym terminie ważności jako pierwszego.
- FIFO
- Zasada wydawania towaru przyjętego najwcześniej jako pierwszego.
- Zabezpieczenie wierszy
- Mechanizm SQL Server, który filtruje wiersze tabeli według predykatu, na przykład według identyfikatora kontrahenta.
- Kontekst sesji
- Zestaw wartości przypisanych do połączenia z bazą, odczytywany funkcją SESSION_CONTEXT.
- EDI
- Elektroniczna wymiana danych w ustandaryzowanym formacie, na przykład awizacji dostaw i potwierdzeń przyjęcia.